Europese steun aan de Israëlische bezetting

Meer dan 300 Europese vakbonden, NGO's en middenveldorganisaties roepen de EU op om het associatie akkoord met Israël op te schorten. Het wordt tijd dat de EU na de economische, ook de politieke afspraken in bilaterale verdragen bovenaan de prioriteitenlijst zet.

Ondersteun de capagne No Association with Occupation via de website http://freepalestine.eu/

Het Europese conflictpreventiebeleid

In de Europese verdragen staat het belang van vrijheid, democratie, gelijkheid en de rechtsstaat steeds hoog op de prioriteitenlijst. In het verdrag van Maastricht ter oprichting van de Unie staat dat het buitenlandbeleid bijdraagt tot 'tot de vrede,  de veiligheid, de duurzame ontwikkeling van de aarde, de solidariteit en het wederzijds respect tussen  de volkeren (...) alsook tot de strikte eerbiediging en  ontwikkeling van het internationaal recht'. Dit kan het ideale kader vormen voor een effectief conflictpreventiebeleid: de effecten van het eigen beleid en de invloed op het beleid van andere landen kunnen afgewogen en ingecalculeerd worden aan de hand van deze principes. Jammer genoeg zien we deze papieren ambities tot nog toe maar weinig op een geloofwaardige manier terugkomen in het concrete beleid.

Veel economische, weinig politieke prioriteiten

Eén van de krachtige hefbomen die de EU ter beschikking heeft om haar 'rules of engagement' concreet te maken en af te dwingen zijn de associatieverdragen die ze afsluit met niet-lidstaten. Verenigd als één blok, wegen de voorwaarden die de EU stelt aan derde landen zwaar door. Economische normen bijvoorbeeld, zoals de afspraken over de lengte van boontjes en de kromming van bananen hebben een grote impact op de productie van kleine boeren wereldwijd. Politieke ambities worden ook opgelijst, maar zien we weinig politieke ijver om deze ook effectief waar te maken.
In 2003 bijvoorbeeld, het jaar daat Irak werd binnengevallen om de massavernietigingswapens van Saddam onklaar te maken, zette de EU de strijd tegen deze wapens hoog op de politieke prioriteitenlijst. Nieuwe en herziene associatieverdragen zouden voorzien worden, en afhankelijk gemaakt worden van een non-proliferatie-clausule. Meer dan tien jaar later zijn de resultaten niet alleen teleurstellend, we zien ook hoe (bijvoorbeeld bij de onderhandeling van het vrijhandelsakkoord met India) de clausule gewoon wordt weggelaten.

Overeenkomst met de bezetter

Een ander dossier waarin de EU een krachtig signaal kan geven is Israël. Israël legt het internationaal recht en verschillende VN resoluties al meer dan een halve eeuw naast zich neer. De EU en haar lidstaten dragen het internationaal recht, de vrede en het respect voor verschillende volkeren hoog in het vaandel. Telkens opnieuw wordt betreurd en veroordeeld wat echt niet door de beugel kan, maar zelden worden stappen gezet die een effectieve invloed hebben op het Israëlische beleid en de talloze schendingen van internationale en bilaterale verdragen. Nochtans legt bijvoorbeeld artikel 2 van het Europese associatieverdrag met Israël vast dat de bilaterale relatie en het verdrag zelf zich baseren op respect voor het internationaal recht, het recht dat Israël al meer dan een halve eeuw met de voeten treed.

Na de laatste militaire operatie in Gaza, waarbij 2000 mensen het leven lieten en talloze anderen gewond raakten, richtte een breed platform van Europese organisaties zich tot de EU met de campagne 'No Association with Occupation'. De campagne vraagt dat de EU werk maakt van haar politieke prioriteiten en het associatieakkoord met Israël opschort. Genoeg getreurd en veroordeeld. Het is tijd om de Europese steun aan de Israëlische schendingen te stoppen, en een einde te maken aan de straffeloosheid van de Israëlische schendingen van het internationaal recht.

Doe mee. Roep de (Vlaamse) europarlementariërs tot de orde via de website http://freepalestine.eu/